نگو ... نگو ... قصه نگو، قصه سر بسته نگو
از شب خاموش صدا، شاعر دل خسته نگو
قصة سر بسته نگو ، شعر تو فریاد منه
درد من و تو مشترک، زخم تو همزاد منه
گریه نکن، گریه نکن، گریه همیشه بی صداست
وقتشه فریاد بزنی، شعر تو رنگ خون ماست
حیفه پرنده باشی و بال و پر تو وا نشه
این همه تو این همه من، حیفه بمیره ما نشه...
ما هممون یک نفریم ، با یه سکوت، با یه صدا
اما، اسیر سرنوشت، با هم غریب، از هم جدا
هیچکی به فکر هیچکی نیست، اسیر خود شدیم و بس
اسیر تو، اسیر من، اسیر این همه قفس
حیفه پرنده باشی و بال و پر تو وا نشه
این همه تو این همه من،‌حیفه بمیره ما نشه
حیفه پرنده باشی و بال و پر تو وا نشه
این همه تو این همه من،‌حیفه بمیره ما نشه
نگـــو ... نگـو ... ، قصه نگو ، قصه سر بسته نگو
از شب خاموش صدا، شاعر دل خسته نگو
نگو نگـــــو قصه نگــــــــــو ...